آدمهایی که حیوانات را دوست ندارند، مسلما کند ذهن و احمق و سخیف هستند، آنها اتفاقا احساسات و روابط سطحی بین آدمها را خوب می فهمند و در این روابط ماشینی و بده بستانی اتفاقا سود خوبی هم می کنند، اما رابطه با حیوان هوش و حواس بیشتری می خواهد، قدرت فهم و شعور بیشتر..
امتداد حال این روزها را نباید کشید، این روزها هجوم احساسات به جنون نزدیکم کرده، یک لحظه آن قدر تنفر در من می دود که زندگی حتی تا ساعتی بعد را عبس می کند و درست چند لحظه بعد آن قدر از صدای چیزهای مسخره در مغزم مست می شوم که گویی همین را از زندگی خواسته ام..
با این حال می دانم!، به دختری که گربه اش توی جوب آب مرده و شبی را تا صبح مست گریه کرده، نباید اعتنای چندانی کرد...
پ.ن: زینلی و شیرعلی نمونه ی دو کند ذهنِ احمقِ سخیف
برچسب:
نویسنده: پارسا رجبی